برچسب‌ها: دانشجوی پولی, پردیس۲ دانشگاه تهران, دانشجوی سرمایه دار

کلیۀ مسلمانان ـ به طور اعم ـ بویژه رؤسای کشورهای اسلامی و رهبران کشورهای عربی وظیفه دارند که متحد شوند و با صفوف فشرده و وحدت علیه استعمار و صهیونیسم پیکار کنند و بر منافع امریکا ضربه وارد سازند، و در راه خدمت به ملت مسلمان بکوشند. 17/7/1352

 

مسلمین باید ید واحده باشند بر ضد همۀ ستمگران. و امیدوارم که با وحدت کلمه بین ما و شما که بحمداللّه‏ حاصل است و با وحدت کلمه بین سایر قشرهای مسْلم و خصوصاً دولتهای اسلامی، موجب بشود که گرفتاریهای ما و گرفتاریهای شما و گرفتاری سایر مسلمین رفع بشود. 26/4/1358

 

من امیدوارم که نهضت اسلامی ایران، که با ابعاد گسترده‏اش بی‏سابقه در طول تاریخ است، در کنار برادران مسلمان فلسطین به آرمانهای انسانی و اسلامی خود برسند و بیرق ظلم و جنایت را برای همیشه سرنگون و پرچم باعظمت اسلام را در اهتزاز در آورند؛ و همزمان با آن، برادران ما دست جنایتکار اسرائیل ـ جرثومۀ فساد ـرا قطع و پرچم پیروزی را بر فراز مسجداقصی برقرار نمایند

امیدوارم با ارادۀ مصمم خود به مبارزه علیه اسرائیل، دشمن اسلام و مسلمین، ادامه داده همگام با نهضت اصیل و اسلامی برادران مسلمان خود در ایران و فلسطین، همۀ غاصبین و استعمارگران را از کشور خود رانده و به خرابکاری و قتل و غارت آنان خاتمه دهند. 1/9/1357

 

مسئلۀ قدس یک مسئلۀ شخصی نیست، و یک مسئلۀ مخصوص به یک کشور و یا یک مسئلۀ مخصوص به مسلمین جهان در عصر حاضر نیست، بلکه حادثه‏ای است برای موحدین جهان و مؤمنان اعصار گذشته و حال و آینده، از روزی که مسجد الاقصی پی‏ریزی شد تا آنگاه که این سیاره در نظام هستی در گردش است. و چه دردناک است برای مسلمانان جهان در عصر حاضر که با داشتن آن‏همه امکانات مادی و معنوی، در مرئی و منظر آنان به پیشگاه خداوند متعال و رسولان عالیقدرش اینچنین جسارت واقع شود، آن هم از یک مشت اوباش جنایتکار. و چه ننگ است برای دولتهای اسلامی که با در دست داشتن شریان حیاتی ابرقدرتهای جهان بنشینند و تماشاگر باشند که امریکا ابرجنایتکار تاریخ، یک عنصر فاسد بی‏ارزش را در مقابل آنان علم کند و با عده‏ای ناچیز عبادتگاه مقدس و قبله‏گاه اول آنان را از آنان غصب نموده و با کمال وقاحت در مقابل همۀ آنان قدرت‏نمایی کند. و چه شرم‏آور است سکوت در مقابل این فاجعۀ بزرگ تاریخ. و چه زیبابود که بلندگوهای مسجداقصی از همان روز که اسرائیل این عنصر خبیث دست به کار این جنایت عظیم شده بود، به صدا در می‏آمدند. اکنون که مسلمانان انقلابی و شجاع فلسطین با همتی عالی وبا آوای الهی از معراجگاه رسول ختمی ـ صلی اللّه‏ علیه و آله و سلم ـ خروش بر آورده و مسلمانان را به قیام و وحدت دعوت نموده‏اند و در مقابل کفر جهانی نهضت نموده‏اند، با کدام عذر در مقابل خداوند قادر و وجدان بیدار انسانی می‏توان در این امر اسلامی بی‏تفاوت بود؟ اکنون که خون جوانان عزیز فلسطین دیوارهای مسجد قدس را رنگین کرده است و در مقابل مطالبۀ حق مشروعشان از مشتی دغلباز، با مسلسل جواب شنیده‏اند، برای مسلمانان غیرتمند عار نیست که به ندای مظلومانۀ آنان جواب ندهند و همدردی خود را با آنان اظهار نکنند؟ باشد که فریاد همدردی آنان دولتها را بیدار کند که از قدر ت عظیم اسلامی استفاده کرده و دست امریکای جهانخوار، این جنایتکار تاریخ راکه از آن طرف دریاها به پشتیبانی ستمگران، دست پلید اسرائیل را می‏فشارد قطع کنند و خود و ملتهای مظلوم جهان رانجات دهند. امید است خداوند منّان بر بشر منّت فرموده و وعدۀ قرآنی خود را هر چه زودتر انجاز فرماید و مستضعفان جهان را بر مستکبران غلبه دهد.

25/1/1361

 

از اول مبارزات، قضایای لبنان و فلسطین جزء مقاصد اصلی ما بوده است و از مسائل ایران جدا نبوده است. به طور کلی، مسلمان نباید تنها نظرش طایفه‏ای از مسلمانان باشد.

این معنا که «نمی‏شود با قدرتهای بزرگ طرف شد» را از گوشهایتان بیرون کنید. شما بخواهید، می‏توانید؛ زیرا پشتیبان شما خداست. این زمزمه‏هایی را که ابرقدرتها به وسیلۀ ایادی‏شان کرده‏اند که تا متکی به یکی از دو قدرت نشوید نمی‏توانید به زندگی خود ادامه دهید، صددرصد غلط است. به روی پای خودتان بایستید و محکم و استوار با خدا باشید و سعی کنید تا قبل از هر پیشرفتی در انسانیت پیشرفت کنید. در این صورت، خداوند ما را یاری خواهد کرد تا بتوانیم استقلال و آزادی و اسلاممان را حفظ کنیم. 6/8/1360

 

رمز پیروزی

 

رمز پیروزی ما با وحدت کلمۀ ملت و اتکال به خدای تبارک و تعالی و قوت ایمان بود. قوت ایمان در ملت ما طوری بود که شهادت را سعادت می‏دانستند و دنبال شهادت بودند و خوف از مرگ نداشتند؛ ولهذا مشتهای اینها بر تانکها غلبه کرد. باید ملتهای دیگر، ملت فلسطین، وحدت کلمه پیدا بکنند و اتکال به خدای تبارک و تعالی. این رمز پیروزی در هر جا پیدا بشود، پیروز خواهند شد. باید ملت عزیز «فلسطینِ ما» با وحدت کلمه و اتکال به خدای تبارک و تعالی، توجه به روحانیت، توجه به معنویت، توجه به خدای تبارک و تعالی کنند تا پیروز شوند.

13/1/1358

 

تا کی باید قدس شما در زیر چکمۀ تفاله‏های امریکا، اسرائیل غاصب پایکوب شود؟ تا کی سرزمین قدس، فلسطین، لبنان و مسلمانان مظلوم آن دیار در زیر سلطۀ جنایتکاران به سر برند و شما تماشاچی باشید، و بعض حکام خائن شما آتش بیار آنان باشند؟ تا کی قریب یک میلیارد مسلمان در جهان و قریب صد میلیون عرب با کشورهای وسیع و ذخایر بی‏پایان، شاهد چپاولگریهای شرق و غرب و ستمگریها و قتل عامهای غیرانسانی آنان و تفاله‏های آنان باشند؟ تا کی تحمل جنایات وحشتناک بر برادران افغانستان و لبنان را نموده و به ندای آنان جواب نمی‏دهند؟ تا کی به جای مقابله با دشمنان اسلام و برای نجات قدس از اسلحۀ گرم و قدرت نظامی و الهی غفلت نموده و با کارهای سیاسی و برخوردهای سازشکارانه با ابرقدرتها وقت گذرانده و به اسرائیل مهلت جنایتهای بی‏امان داده و شاهد قتل‏عامها باید بود؟ آیا سران قوم نمی‏دانند و ندیده‏اند که مذاکرات سیاسی با سیاستمداران قدرتمند و جنایتکاران تاریخ، قدس و فلسطین و لبنان را نجات نخواهد داد و هر روز بر جنایات و ستمگریها افزوده خواهد شد؟

باید برای آزادی قدس از مسلسلهای متکی بر ایمان و قدرت اسلام استفاده و بازیهای سیاسی را که از آن بوی سازشکاری و راضی نگه‏داشتن ابرقدرتها به مشام می‏رسد کنار گذاشت. باید ملتهای مسلمان خصوصاً ملت فلسطین و لبنان، کسانی را که با مانورهای سیاسی وقت گذرانی می‏کنند، تنبه نموده و زیر بار بازیهای سیاسی که نتیجه‏ای جز زیان و ضرر برای ملت مظلوم ندارد نروند. تا کی اسطوره‏های دروغین شرق و غرب، مسلمانان قدرتمند را مسحور نموده و بوقهای تبلیغاتی میان تهی، آنان را وحشتزده می‏نماید؟ تا کی مسلمین از قدرت اسلام بزرگ غافلند؟ مسلمانانی که در نیم قرن آن فتوحات عظیم و تحولات شگرف را با دست خالی از ساز و برگ جنگی و دلی آغشته به ایمان و زبانی متذکر به اللّه‏اکبر به دست آورده و اسلام و توحید را در جهان قدرتمند آن روز پایه‏گذاری نمودند. اگر آن پیروزیها و تحولاتی که در تاریخ ثبت است از چشم‏انداز مسلمانان دور است، پیروزی ملت رزمندۀ ایران با انگیزۀ سربازان صدر اسلام که سلاحشان ایمان بود، در پیش چشم همگان پرتوافکن است.

10/5/1360

 

بر عموم دولتهای ممالک اسلامی و خصوصْ دوَل عربی لازم است که با توکل به خدای متعال و تکیه بر قدرت لایزال، همۀ قوا و نیروی خویش را بسیج ساخته به یاری مردان فداکاری که در خط اول جبهه چشم امید به ملت اسلام دوخته‏اند بشتابند، برای آزادی فلسطین و احیای مجد و شرف و عظمت اسلامی در این جهاد مقدس شرکت کنند؛ از اختلافات و نفاقهای خانمانسوز و ذلت‏بار دست برداشته، دست برادری به هم داده صفوف خود را فشرده و متشکل سازند؛ از قدرت پوشالی مدافعان صهیونیسم و اسرائیل نهراسند؛ از وعد و وعیدهای پوچ قدرتهای بزرگ، مغرور و مقهور نگردند؛ از سستی و مسامحه که شکست ننگ بار و عواقب خطرناکی به دنبال خواهد داشت بپرهیزند.

سران کشورهای اسلامی باید توجه داشته باشند که این جرثومۀ فساد را که در قلب کشورهای اسلامی گماشته‏اند تنها برای سرکوبی ملت عرب نمی‏باشد بلکه خطر و ضرر آن متوجه همۀ خاورمیانه است. نقشه، استیلا و سیطرۀ صهیونیسم بر دنیای اسلام و استعمار بیشتر سرزمینهای زرخیز و منابع سرشار کشورهای اسلامی می‏باشد؛ و فقط با فداکاری، پایداری و اتحاد دولتهای اسلامی می‏توان از شرّ این کابوس سیاه استعمار رهایی یافت؛ و اگر دولتی در این امر حیاتی که برای اسلام پیش آمده کوتاهی کرد بر دیگر دولتهای اسلامی لازم است که با توبیخ و تهدید و قطع روابط، او را وادار به همراهی کنند. دولتهای ممالک نفت خیز اسلامی لازم است از نفت و دیگر امکاناتی که در اختیار دارند به عنوان حربه علیه اسرائیل و استعمارگران استفاده کرده از فروش نفت به آن دولتهایی که به اسرائیل کمک می‏کنند خودداری ورزند.

ملت اسلام به حکم وظیفۀ انسانی و اخوت و طبق موازین عقلی و اسلامی موظفند که در راه ریشه‏کن کردن این گماشتۀ استعمار از هیچ فداکاری دریغ نورزند، و با کمکهای مادی و معنوی و نیز با ارسال خون، دارو، اسلحه و آذوقه، برادران خود را که در جبهۀ جنگ هستند یاری کنند. بر خصوص ملت شریف و مسلمان ایران است که در قبال تجاوز وحشیانۀ اسرائیل و مصیبتهایی که اکنون گریبانگیر برادران عرب و مسلمان آنان می‏باشد بی‏تفاوت ننشینند، و از هر راه ممکن برادران مسلمان خود را در آزادی سرزمین فلسطین و نابودی صهیونیسم کمک نمایند؛ و دولت ایران را وادار سازند که این سکوت را شکسته در صف دولتهای ممالک اسلامی به پیکار علیه اسرائیل برخیزد. بر همۀ آزادیخواهان جهان است که با ملت اسلام هم‏صدا شده تجاوزات غیر انسانی اسرائیل را محکوم نمایند.

دولتهایی که اکنون با اسرائیل در حال جنگ می‏باشند لازم است که در این پیکار مقدس اسلامی جدی و قوی‏الاراده باشند، استقامت و پایداری کنند، از تواصی به حق و تواصی به صبر که دستور الهی می‏باشد غفلت نورزند، به توصیه یا امر سازمانهای وابسته به قدرتهای استعماری برای آتش‏بس اعتنا نکنند، و مطمئن باشند که در سایۀ بردباری و استقامت ـ با به کار بستن دستورات اسلامی ـ فتح و ظفر از آنِ ملت اسلام می‏باشد.

16/7/1352

 

وحدت جهان اسلام

 

و اما راجع به روابط ما با دولتهای اسلامی ـ بلکه با همۀ دوَل ـ یک روابطی است؛ اما با همۀ دوَل یک روابط سیاسی است که البته دولت ما با آنها روابط را یا ایجاد می‏کنند یا تحکیم می‏کنند؛ و روابط ما با دولتهای اسلامی همیشه باید قوی باشد. دولتهای اسلامی باید به منزلۀ یک دولت باشند؛ کَاَنَّه یک جامعه هستند، یک پرچم دارند، یک کتاب دارند، یک پیغمبر دارند. اینها همیشه باید با هم متحد باشند، با هم علاقه‏های همه جانبه داشته باشند؛ و اگر ... این آمال حاصل بشود که بین دولتهای اسلامی از همۀ جهات وحدت پیدا بشود، امید است که بر مشکلات خودشان غلبه کنند، و یک قدرتی بزرگتر از قدرتهای دیگر در مقابل سایر قدرتها باشند.

17/2/1358

 

شکست‏ناپذیری اسلام

 

دولتهای عالَم بدانند که اسلام شکست بردار نیست. اسلام و تعالیم قرآن بر همۀ ممالک باید غلبه کند. دین باید دین الهی باشد، اسلام دین خداست؛ و باید در همۀ اقطارْ اسلام پیشروی کند.

25/5/1358

 

همۀ ما برای اسلام هستیم و هر چه داریم از اسلام است و همه برادر هستیم و باید با حقوق برادری با هم رفتار کنیم و همۀ ما مجاهد باشیم در راه اسلام، هر کس به هر توانی که دارد تا ان‏شاءاللّه‏ مشکلات مسلمین در همۀ بلاد، در عراق، در سوریه، در لبنان، در فلسطین و سایر جاها ان‏شاءاللّه‏، حل بشود

22/10/1360

 

می‏جنگیم؛ چرا که مرد جنگیم. ما انقلابمان را به تمام جهان صادر می‏کنیم؛ چرا که انقلاب ما اسلامی است. و تا بانگ لا اله الا اللّه‏ و محمد رسول اللّه‏ بر تمام جهان طنین نیفکند مبارزه هست. و تا مبارزه در هر جای جهان علیه مستکبرین هست ما هستیم. ما از مردم بی‏پناه لبنان و فلسطین در مقابل اسرائیل دفاع می‏کنیم.

باید همه بپا خیزیم و اسرائیل را نابود کنیم، و ملت قهرمان فلسطین را جایگزین آن گردانیم.

22/11/1358

 

رای آزادی سرزمین اسلامی فلسطین از چنگال صهیونیسم، دشمن سرسخت اسلام و انسانیت، چاره‏اندیشی کنید. از مساعدت و همکاری با مردان فداکاری که در راه آزادی فلسطین مبارزه می‏کنند غفلت نورزید.

1/11/1349

 

شهادت، رمز پیروزی

 

ملتها باید قیام کنند؛ و ملتها باید «رمز» را بفهمند که رمز پیروزی این است که «شهادت» را آرزو بکنند و به حیات، حیات مادی، دنیایی، حیوانی، ارزش قائل نباشند. این رمز است که ملتها را می‏تواند پیش ببرد، این رمزی است که قرآن آورده است و ملتهای عرب را، در صورتی که در کمال ضعف بودند، بر دولتهای بزرگ سلطه داد. قرآن انسان ساخت؛ یک انسان الهی ساخت که با آن قدرت الهی پیشبرد کرد، و کمتر از نیم قرن بر امپراتوریها غلبه کرد. باید این رمز را پیدا کرد: باید تابع قرآن شد. باید «انسان قرآنی» ایجاد کرد.

اگر بخواهید قدس را نجات بدهید، اگر بخواهید فلسطین را نجات بدهید، اگر بخواهید مصر را نجات بدهید و سایر ممالک عربی را نجات بدهید از دست این عمال، از دست اجانب، ملتها باید قیام بکنند؛ باید ملتها این کار را انجام بدهند؛ ننشینند که دولتها بر این مسائل وارد بشوند. آنها روی مسائلی که برای خودشان صرفه دارد عمل می‏کنند.

17/1/1358

 

اگر دوَل اسلامی و ملل مسلمان به جای تکیه به بلوک شرق و غرب به اسلام تکیه می‏کردند و تعالیم نورانی و رهایی‏بخش قرآن کریم را نصب عین خود قرار داده و به کار می‏بستند، امروز اسیر تجاوزگران صهیونیسم و مرعوب فانتوم امریکا و مقهور ارادۀ سازشکارانه و نیرنگ‏بازیهای شیطانی شوروی واقع نمی‏شدند.

دوری دوَل اسلامی از قرآن کریم، ملت اسلام را به این وضع سیاه نکبت‏بار مواجه ساخته و سرنوشت ملتهای مسلمان و کشورهای اسلامی را دستخوش سیاست سازشکارانۀ استعمار چپ و راست قرار داده است.

بر شما جوانان ارزندۀ اسلام ـ که مایۀ امید مسلمین هستید ـ لازم می‏باشد که ملتها را آگاه سازید و نقشه‏های شوم و خانمانسوز استعمارگران را برملا نمایید، در شناسایی اسلام بیشتر جدیت کنید، تعالیم مقدسۀ قرآن را بیاموزید و به کار بندید، با کمال اخلاص در نشر و تبلیغ و معرفی اسلام به ملل دیگر و پیشبرد آرمانهای بزرگ اسلام بکوشید. برای پیاده کردن طرح حکومت اسلامی و بررسی مسائل آن اهتمام بیشتری به خرج دهید. مهذب و مجهز شوید؛ متحد و متشکل شده و صفوف خود را فشرده‏تر سازید؛ هرچه بیشتر همفکر و انسان فداکار بسازید. از برملا کردن نقشه‏های دستگاه جبار ایران علیه اسلام و مسلمین غفلت نورزید. صدای برادران رنجدیده و مسلمان ایران را به دنیا برسانید و با آنان همدردی کنید. به وحشیگریها، آدمکشیها، قانون شکنیها و دیگر جنایاتی که پیوسته در ایران جریان دارد اعتراض نمایید. باشد که به یاری خداوند، موجبات استقلال و آزادی ملت اسلام و دفع ظلم دستگاههای جبار و نوکران استعمار فراهم آید، و خطراتی که امروز متوجه اسلام و مسلمین می‏باشد برطرف گردد. سلام مرا به همۀ کسانی که برای اسلام و در راه اسلام تلاش می‏کنند ابلاغ نمایید.

17/5/1351

 

ما از تمام نهضتهای آزادیبخش در سراسر جهان که در راه خدا و حق و حقیقت و آزادی مبارزه می‏کنند، پشتیبانی می‏کنیم. ملتهای برادر عرب و برادران لبنانی و فلسطینی بدانند که هر چه بدبختی دارند از اسرائیل و امریکاست، هر چه گرفتاری دارند از اختلاف بین سران کشورهای اسلامی است. باید متحد شوند و با نیروی ایمان، «اسرائیل» ریشۀ فساد منطقه را از بُن برکنند.

15/11/1358

 

تا کشورهای اسلامی، ملتهای اسلامی، آن معنایی که در ایران پیدا شد، الگوی خودشان قرار ندهند و تا خودشان به خیابانها نریزند و بخواهند از دولتهای خودشان که با اسرائیل باید روبرو بشوید، گمان نکنید که این کر و کورها به تعقل برسند. ملتها باید بایستند و بخواهند از ارتشهای منطقۀ خودشان و از دولتهای منطقۀ خودشان که بیایند و با این فلسطینی‏ها و با این سوری‏ها که مورد ظلم واقع شده‏اند کمک کنند تا این غدۀ سرطانی از بین برود. و اگر آنها هم تماشاگر باشند که ببینند چه می‏شود، آنها هم بی‏تفاوت باشند و عذر این باشد که دولتها باید این کار را بکنند، اگر اینطور باشد، آنها هم در محضر خدا جواب صحیح ندارند. ایران حجت است بر همۀ کشورها. مسلمانها باید از جا برخیزند، باید قیام کنند. خدا فرموده است:إنَّما اَعِظُکُمْ بِواحِدَةٍ اَن تَقُومُوا للّه‏َ مَثْنی وَ فُرادی [6]. نگویید: تنها هستیم. تنهایی هم باید قیام بکنیم. اجتماعی هم باید قیام کنیم.

امروز، روزی است که اگر با هم قیام کنند، اسرائیل بکلی از بین خواهد رفت.

23/3/1361

 

اگر اینها توحید کلمه کنند، دیگر یهود به فلسطین طمع نمی‏کند؛ دیگر هندو به کشمیر طمع نمی‏کند. این برای این است که نمی‏گذارند شما متحد بشوید. بدانند آنها ـ می‏دانند هم ـ دستهایی که می‏خواهند منابع شما را از دستتان بگیرند، می‏خواهند ثروت شما را به رایگان ببرند، می‏خواهند ذخایر تحت الارضی و فوق‏الارضی شما را به یغما ببرند، آنها نمی‏گذارند که عراق و ایران با هم متحد بشود؛ ایران و مصر با هم متحد بشود؛ ترکیه و ایران با هم متحد بشود؛ همه‏شان با هم وحدت کلمه پیدا کنند. نخواهند گذاشت.

23/8/1344

 

آیا وقت آن نرسیده است که ملت مبارز و غیور فلسطین، بازیهای سیاسی مدعیان مبارزه با اسرائیل را شدیداً محکوم نموده و با سلاح گرم، سینۀ اسرائیل دشمن سرسخت اسلام و مسلمین را بشکافند؟

15/6/1360

 

ما تا به اسلام برنگردیم؛ اسلام رسول اللّه‏، تا به اسلام رسول اللّه‏ برنگردیم، مشکلاتمان سر جای خودش هست، نه می‏توانیم قضیۀ فلسطین را حلش کنیم و نه افغانستان را و نه سایر جاها را. ملتها باید برگردند به صدر اسلام. اگر حکومتها هم با ملت‏ها برگشتند که اشکالی نیست و اگر برنگشتند، ملتها باید حساب خودشان را از حکومتها جدا کنند و با حکومتها آن کنند که ملت ایران با حکومت خودش کرد تا مشکلات حل بشود،

18/5/1359

 

ما باید جدیّت کنیم که اسرائیل را برانیم از این زمینهای اعراب، نه اینکه بگوییم در بیت‏المقدس پایتخت را قرار نده. خیر و نباید گول بخوریم از امریکا و از این مجالسی که درست کرده‏اند و تعزیه گردانی می‏کنند برای خوردن ما، از آنها گول بخوریم. هر کس باید خودش قیام کند، مسلمین باید خودشان قیام کنند در مقابل اینها. دنبال این نباشند که دولتهایشان یک کاری بکنند. دولتها کاری نمی‏کنند. خودشان باید بکنند. دنبال این نباشند که در آغوش آن یکی برویم برای نگهداری ما از آن یکی. خیر، همه گرگند و همۀ شما را می‏خورند. باید خودتان حفظ کنید. توجه به خدا بکنید. توجه به اسلام بکنید و برای خدا و برای اسلام قیام بکنید و برای خدا و برای اسلام به پیش بروید و پیروز هستید.

15/5/1359

 

من از سالهای طولانی راجع به اسرائیل و راجع به جنایات او همیشه در خطبه‏ها، در نوشته‏ها، گوشزد کرده‏ام به مسلمین که این یک غدۀ سرطانی است در یک گوشۀ ممالک اسلامی، و اینطور نیست که اکتفا بکند به همان قدس و اینها، اینها بنایشان بر این است که پیش بروند؛ یعنی اینها تابع سیاست امریکا هستند. امریکا هم آمالش فقط یکجا نیست، چنانچه همۀ ابرقدرتها می‏خواهند همۀ ممالک را تحت سیطره قرار بدهند، اگر بتوانند.

30/2/1359

 

Oh endless sea of humanity, rise up and defend the centre of revelation

Oh Muslims of the world! Oh you Muslims who have risen up! Oh endless sea of humanity! Rise up and defend your national and Islamic existence. Israel has taken Beit ul-Moqaddas from the Muslims and has met only tolerance from the (Muslim) governments. Apparently America and its corrupt appendage Israel now intend to seize the holy mosque and the mosque of the Prophet. Still the Muslims sit back, indifferent onlookers. Rise up and defend Islam and the centre of revelation. Do not be afraid of this ballyhoo, for today Islam needs you and you are responsible before God Almighty. Trust in God Almighty and march forth united.
As followers of the great religion of Islam, we support all the weak and oppressed and back you as we do any organisation in the world which has risen to save its own country. We completely support the struggle of the Palestinian brothers and the people of southern Lebanon against the usurper Israel. By the will of God Almighty we will be victorious over the enemy of mankind and Islam. It is hoped that God’s help and the victory
of the Muslims are close.

Imam’s message dated 25 November 1979 (4 Azar 1358 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 10, p. 228.

We will stand in the same line of battle as our Palestinian brothers

Question: What is the view of His Holiness, the Ayatullah, on the Palestinian movement and the Palestinian people on the whole and in particular on Beit ul-Moqaddas? What relations exist between you and the Palestine Liberation Organisation?

Reply: For many years now, we have always spoken of Israel and the fact that it is a usurper. Our intention has always been to stand by our Palestinian brothers, and whenever we gain power, we will join them in defending their rights like brothers standing as equals in the same line of battle as them. Beit ul-Moqaddas must be returned to the Muslims, the Israelis are usurpers. Unfortunately, I cannot understand why, despite their large populations and all the kinds of vast material means they have at their disposal, the Arab governments cannot regain their rights and their lands and defend their homeland. the reason is the different ideas which exist among them. I hope they will put an end to these differences and will pay attention to Islamic issues, so that, God willing, they will tear this cancerous element out from their lands.

Imam’s interview with the Lebanese Al-Nahar daily, 11 November 1978 (20 Aban 1357 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 3, pp. 104-105.

Quds must be returned to the Muslims

Question: What is your view on the fate of Quds?

Reply: Quds belongs to the Muslims and must be returned to them.

Imam’s interview with the Lebanese newspaper Al-Safir, 23 November 1978 (2 Azar 1357 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 3 p. 238.

Selling the wealth of the Muslims to Israel is forbidden

It is prohibited for anyone to scatter to the winds the wealth of the Muslims, that wealth which belongs to a nation, or sell it to the enemies of Islam such as Israel who is presently at war with the Muslims. It is said that most of Israel’s oil is supplied by Iran, and in exchange, so it is said, many of our number killed were murdered by Israeli soldiers.

Imam’s remarks dated 9 December 1978 (18 Azar 1357 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 4, pp. 43-44.

Under no circumstances will we officially recognise Israel

Israel has been rejected by us and never will we supply it with oil, nor will we, under any circumstances, officially recognise it.

Imam’s interview with the American CBS channel, 11 December 1978 (20 Azar 1357 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 4, p. 52.

Palestine is like one of our limbs

Question: In 1948, Palestine was seized unlawfully and, with the co-operation of the big imperialist governments, Zionist dreams were realised. How did this tragedy affect the people of Iran at that time and what reaction did it provoke?

Reply: Actually it must be said that the usurpation of Palestine by the aggressor Israel with the co-operation of the big imperialist governments was a tragedy for all Muslims including those in Iran. It was a very painful tragedy in which it must be said the imperialist governments of the time were the main aggressors for they were the ones who devised this plot against the Muslims in this region. Indeed, the Islamic countries have suffered many disasters at the hands of the superpowers and this was just one of those huge disasters, only this time it was perpetrated by the Zionists.
Because of the people’s deep Islamic sentiment, the loss of Palestine for the Iranian nation - and that does not include the Shah and his government - was like losing one of its own limbs. For this reason, and despite the co-operation of the Shah and his puppet governments with Israel, the Iranian nation has always offered its deepest and sincere sympathies to the Palestinian fighters.
For more than fifteen years I have repeatedly protested against the co-operation of the Shah and his government with Israel, and so many Iranians, clergymen and laymen alike, have gone to prison and been tortured for protesting about Israel’s aggressions. We have always defended Palestine to the best of our ability as part of our Islamic duty, and, God willing, we will always carry out this divine duty alongside other Muslims.

Question: Could you talk about the kind of relations that exist between you and the Palestine resistance? It is well known that open relations exist between the Shah and Israel in different areas and in particular that the Shah helps Israel to a great extent by supplying its oil. Could you elaborate on what your relations with Israel will be after Iran has been freed from the Shah’s rule?

Reply: As I pointed out before, we will always, to the best of our abilities and with all our might, help our Palestinian brothers to bring an end to Israeli aggression and free Islamic lands from the hands of the usurper Israel. We will never assist Israel even in the smallest degree.

Imam’s interview with a journalist from the Palestinian Vefa news agency, 15 December 1978 (24 Azar 1357 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 22, pp. 151-153.

Uprising of the people, the path to freeing Palestine

Do not wait for your governments to do something for you. For more than 15 years now, I have been exhorting the Arab governments to unite together and free Quds, but my words had no effect at all because they are not concerned about this problem . . . not one of them is concerned about the people, the people must think about themselves. If we were expected to sit and wait until the governments did something for us, we would still have that same state of backwardness that we had and the former Shah would still be ruling over us. It was through the power of faith that our people acquired that we opposed the superpowers and, praise be to God, were victorious and severed their hands. If you want to overcome your problems, if you want to free Quds, if you want to free Palestine, if you want to free Egypt and the other Arab countries from the hands of these agents, from the hands of the foreigners, then the people must rise up. The people must do this, they cannot sit by and wait for the governments to do something about these problems, for they only act when it is profitable for them. The people must rise up, they must realise that the secret of victory is to wish for martyrdom and place no value on material life, on the worldly, animalistic life. This is the secret that can take the people forward, this is the secret that the Qur’an has revealed.

Imam’s remarks, 6 April 1979 (17 Farvardin 1358 AHS). Sahifa-yi Nur, Vol. 5, p. 262.

The people must awaken

For many years now I have continuously spoken about Israel and its crimes in my sermons and writings, and have brought to the notice of the Muslims that Israel is a cancerous tumour in a corner of the Islamic countries which will not be satisfied with Quds and the other places. No, they (the Zionists) intend to move on. They are the followers of America’s policy and America does not simply aspire after one place, just as all the superpowers wish to bring all the countries under their control if they can . . . the Muslims must awaken. Today is not the day for the Muslims to be sitting in a corner, each living his own particular life, this cannot be. At a time when it is the policy of the superpowers to swallow up every place, the Muslims must awaken. I hold out no hope for most of the governments, but the people must awaken and come together under the banner of Islam and the command of the Qur’an. God be praised, the Muslims number about a billion, their countries are rich and their people are meritorious. However, those who seek to rule over these countries (the imperialists) have, through the distorted propaganda they have circulated over the past few hundred years and the influence they have achieved in the universities and the centres which educate the sons of Muslims, made the Muslims lose hope in themselves, they have made them lose themselves. The Muslims must strive to find their greatness.

برچسب‌ها: Palestine cause, Imam Khomeini, Israel

Iranians receive GMJ Asian Members:

Malaysian Members of GMJ:

Indian Members of GMJ:

“war with the Zionists” is not only an “Islamic-Zionist war,” but the showdown between the “truth,” represented by “the freedom-loving people of the world,” and the “lie,” represented by Israel and its supporters.

برچسب‌ها: کاروان, الی بیت المقدس, ایران, مالزی, اندونزی, هند, پاکستان

کار صعب است در این راه، بگویم یا نه؟
توامانند مهِ و ماه، بگویم یا نه؟

شرق از مرمره تا سند به پا می‌خیزد
خلق از افریقیه تا هند به پا می‌خیزد

خون تاجیک دگر جوش جنون خواهد زد
ازبک از آمویه، پاپوش به خون خواهد زد

باشه در صخره‌ کشمیر فزون خواهد شد
ببری از بیشه‌ی بنگال برون خواهد شد

ترکمن بر زبر باد سفر خواهد کرد
باز افغان به جهان عربده سر خواهد کرد

روم عثمانی از آیینه برون خواهد تاخت
ترک شروانی از ارمن به لیون خواهد تاخت

اور و اربیل مپندار که بی‌آیین است
کرد سالار امین است، صلاح‌الدین است

دوش نقشی به زمین آمد و نقشی برخاست
آذرخشی بدرخشید و درفشی برخاست

صبح امکان محال است در عالم امروز
حشر رایات جلال است در عالم امروز

گیتی از اشتلم شیعه دژم خواهد شد
جیش سنّی و ابا‌ضیّه به هم خواهد شد

زیدی و مالکی افسانه‌ دِگر خواهد کرد
شافعی و حنفی ترک سمر خواهد کرد

هله رعد است، هلا برق به پا خواهد خاست
اُمت واحده از شرق به پا خواهد خاست

علی معلم دامغانی

* کاروان جهانی «الی بیت‌المقدس» 24 اسفند وارد ایران می‌شود. *

برچسب‌ها: کاروان جهانی «الی بیت‌المقدس», قدس شریف

آه بیت المقدس!

بس است غربت!

احرار عالم به سوی تو می آیند...

آخرین اخبار فارسی کاروان الی بیت المقدس را در این لینک ببینید

http://elaqods.blogfa.com

وبسایت رسمی کاروان الی بیت المقدس
http://gm2j.com

برچسب‌ها: Global March to Jerusalem, کاروان جهانی الی بیت المقدس

صبح روز کریسمس یعنی عید پاک ارامنه، آقا فرمودند خانة چند ارمنی و عاشوری
اگر برویم خوب است. ما آدرسی از ارامنه نداشتیم. سری به کلیساهای‌شان زدیم
که آن‌ها از ما بی‌خبرتر بودند. رفتیم بنیاد شهید، دیدیم خیلی اطلاعات
ندارند. کمی اطلاعات خانوادة شهدا را از بنیاد شهید، مقداری از کلیساها و
یک سری هم توی محله‌ها پیدا کردیم و با این دیدگاه رفتیم. صبح رفتیم گشتیم
توی محلة مجیدیه شمالی، دو سه تا خانواده پیدا کردیم. در خانواده‌ها را
زدیم و با آن‌ها صحبت کردیم. توی خانواده مسلمان‌ها ما می‌رویم سلام می‌کنیم و
می‌گوییم از هیئت آمدیم از بسیج، پایگاه ابوذر، بالاخره یک چیزی می‌گوییم و
کارتی نشان می‌دهیم. بین ارمنی‌ها بگوییم که از بسیج آمدیم که بالاخره
فرهنگش... بگوییم از دادستانی آمدیم که باید دربروند. کارت صداوسیما نشان
دادیم و گفتیم از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران هستیم. امشب شب کریسمس که
شب پاک شماهاست می‌خواهیم فیلمی از شماها بگیریم و روی آنتن بفرستیم.

برای نماز مغرب‌وعشا با یک تیم حفاظتی وارد مجیدیه شدیم. گفتیم اسکورت که
حرکت کرد به ما ابلاغ می‌کنند، می‌رویم سر کارمان دیگر. اسکورت هم به هوای
این‌که ما توی منطقه هستیم با بی‌سیم زیاد صحبت نکنند که مسیر لو نرود، روی
شبکه بالاخره پخش می‌شود دیگر. چیزی نگفتند. یک آن مرکز من را صدا کرد با
بی‌سیم گفتم به گوشم.

موردمان را گفت که شخصیت سر پل سیدخندان است. سر پل سیدخندان تا مجیدیه
کم‌تر از سه چهار دقیقه راه است. من سریع از ماشین پیاده شدم. در خانه را
زدم. خانمی در را باز کرد. ما با یاالله یاالله خواستیم وارد شویم، دیدیم
نمی‌فهمد که. بالاخره وارد شدیم. چون کار باید می‌کردیم. گفتیم نودال و
اَمپِکس و چیزایی که شنیده بودیم، کارگردان و این‌ها بروند تو.

کارگردان رفت پشت‌بام پست بدهد، اَمپِکس رفت توی زیرزمین پست بدهد، آن رفت
توی حیاط پست بدهد. پست بودند دیگر حالا. فیلممان بود. یک ذره که نزدیک
شد، بی‌سیم اعلام کرد که ما سر مجیدیه هستیم. من هم با فاصله‌ای که بود به
این خانم چون احیا بشود، این‌جوری جلوی آقا نیاید، گفتم: ببخشید! الآن مقام
معظم رهبری دارند مشرف می‌شوند منزل شما.

گفت: قدم روی چشم، تشریف بیاورد. گفتید کی؟

من اسم حضرت آقا را گفتم. ـ داستان بازرگان و طوطی را شنیده‌اید ـ‌، تا اسم
آقا را گفتم افتاد وسط زمین و غش کرد. فکر کردیم چه کنیم داستان را؟ داد
بیداد کردیم، دو تا دختر از پله آمدند پایین. یاالله یاالله گفتیم و بهشان
گفتیم که مادرتان را فعلاً جمع کنید. مادر را بردند توی آشپزخانه.

دخترها گفتند: چه شد؟

گفتم: ببخشید! ما همان صداوسیمای صبح هستیم که آمده بودیم. ولی الآن
فهیمدیم که مقام معظم رهبری می‌آیند منزلتان، به مادرتان گفتیم غش کرد.
فکری کنید.

تا اجازه نگرفت وارد خانه نشد
این‌ها شروع کردند مادر خودشان را به حال آوردند. فشارشان افتاده بود، آب
قند آوردند. بی‌سیم اعلام کرد که آقا پشت در است. من دویدم در خانه را باز
کردم. نگهبانی هم که باید کنار در می‌ایستاد، رفت دم در. کارهای حفاظتی‌مان
را انجام دادیم. آقا از ماشین پیاده شد تا وارد خانه بشود. آمد توی در
خانه نگاه کرد و گفت: سلام علیکم.

گفتم: بفرمایید.

گفت شما؟

نه این‌که ما را نمی‌شناخت، گفتند، تو چه کاره‌ای یعنی؟ گفتیم: صاحب‌خانه غش
کرده.

گفت: کس دیگری نیست؟

یاد آن افتادیم که دو تا دخترها هم می‌توانند به آقا بگویند بفرمایید.
گفتیم آقا شما بفرمایید داخل.

گفت: من بدون اذن صاحب‌خانه به داخل نمی‌آیم.

معنی و مفهوم حفاظت، خودش را این‌جا از دست نمی‌دهد. مهم‌تر از حفاظت این
است. بدون اذن وارد خانه کسی نمی‌شود. رهبر نظام است باشد، ارمنی است باشد،
ضدحفاظت‌ترین شکل ممکن این است که مقام معظم رهبری توی خیابان اصلی توی
چهارراه، با لباس روحانیت با آن عظمت رهبری خودشان بایستند، همة مردم هم
ایشان را ببینند و ایشان بدون اذن وارد خانه کسی نشوند.

من دویدم رفتم توی آشپزخانه. به یکی از این دخترها گفتم آقا دم در است
بیایید تعارف کنید بیایند داخل.

لباس مناسبی تنشان نبود. گفتند: پس ما لباسمان را عوض کنیم.

به آقا گفتیم: که رفته‌اند لباس مناسب بپوشند، شما بفرمایید داخل.

گفتند: نه می‌ایستم تا بیایند.

چند دقیقه‌ای دم در ایستادند. ما هم سعی کردیم بچه‌هایی که قد بلند دارند را
بیاوریم، مثل نردبان دور ایشان بچینیم که ایشان پیدا نباشد. راه دیگری
نداشتیم. چند دقیقه معطل شدیم. چون دانشجو بودند لباس دانشجویی مناسب
داشتند. یکی از دخترها، دوید و آقا را دعوت کرد و آقا رفتند داخل اتاق.
این خانم پیش آقا رفت و خوش‌آمد گفت. بعد گفت که مادرمان توی این اتاق است،
الآن خدمت می‌رسیم.

رفتند بیرون. آقا من را صدا کرد گفت این‌ها پدر ندارند؟

گفتم: نمی‌دانم. چون صبح نپرسیده بودم.

گفت بزرگ‌تر ندارند؟ برادر ندارند؟

رفتیم آن اتاق پشتی. گفتم: ببخشید، پدرتان؟

گفتند، مرده.

گفتیم، برادر؟

گفتند، یکی داشتیم شهید شده.

گفتیم، بزرگتری، کسی؟

گفتند، عموی ما در خانة بغلی می‌نشیند.

فکر کردیم بهترین کار این است که عمو را بیاوریم بیرون. حالا چه کلکی
بزنیم عمو را از خانه بیرون بیاوریم؟ با این هیبت و این تیپ و قدوقواره،
همه دو متر درازی و لباس‌ها، شکل، تیپ و اسلحه. هرچه هم بخواهی بگویی من
کسی نیستم، قیافه‌ات تابلو است.

در بغلی را زدیم. یک آقایی آمد دم در سلام کردم. گفتم، ببخشید! امر خیری
بود خدمت رسیدیم.

این بندة خدا نگاه کرد، یک مسلمان بسیجی، خانة یک ارمنی آمده، چه امر
خیری؟ خودش تعجب کرد. رفت لباس پوشید آمد دم در. محترمانه باهاش پیچیدیم
توی خانة برادر خودش. داخل خانه که شدیم، نگهبان او را بازرسی کرد. نگاه
کرد، پیش خودش گفت، برای امر خیر مگر آدم را بازرسی می‌کنند؟

بعد از بازرسی قضیه را بهش گفتیم. گفتیم: رهبر نظام آمده این‌جا، این‌ها چون
بزرگتری نداشتند، خواهش کردیم که شما هم تشریف بیاورید.

او را داخل که بردیم و آقا را که دید، مُرد. یک جنازه را یدک کردیم و بردیم
نشاندیم روی صندلی کنار آقا. این‌ها به خودی خود زبانشان با ما فرق می‌کند.
سلام علیک هم که می‌خواهند بکنند کلی مکافات دارند. با مکافاتی بالاخره با
آقا سلام و احوال‌پرسی کرد و درنهایت یک هم‌دمی را برای آقا مهیا کردیم.

حضرت آقا چایی و شیرینی‌شان را خورد
رفتیم توی این اتاق بالای سر مادر و با التماس دعا، مادر را هم راه
انداختیم. آمدند رفتند بالا، لباس مناسب پوشیدند و آمدند پایین. وقتی وارد
اتاق شد، آقا تعارفشان کردند در کنار خودشان، کنار همان عمویی که نشسته
بود. بعد هم گفتند: مادر! ما آمده‌ایم که حرف شما را بشنویم؛ چون شما دچار
مشکل شده بودید، دوستان عموی بچه‌ها را آوردند.

دخترها آمدند نشستند. آقا اولین سؤالشان این بود که شغل دخترها چیست؟

گفتند: دانشجو هستند.

آقا خیلی تحسینشان کرد و با این‌ها کلی صحبت کردند، توی این حالت، این دختر
سؤال کرد که آقا آب، شربت، چیزی برای خوردن بیاورم؟

این‌ها همه‌اش درس است. من خودم نمی‌دانستم که بگویم بیاورد یا نیاورد؟ آقا
می‌خورد یا نمی‌خورد؟ نمی‌دانستم. رفتم کنار آقا، از آقا سؤال کردم، گفتم:
آقا این‌ها می‌گویند که خوردنی چیزی بیاوریم؟ چایی چیزی بیاوریم؟

آقا گفتند: ما مهمانشان هستیم. از مهمان می‌پرسند چیزی بیاورند یا نیاورند؟
خُب اگر چیزی بیاورند ما می‌خوریم.

بعد خود آقا گفتند: بله دخترم! اگر زحمت بکشید چایی یا آب‌میوه بیاورید، من
هم چایی، هم آب‌میوة شما را می‌خورم.

این‌ها رفتند چایی، آب‌میوه و شیرینی آوردند. خود میوه را هم آوردند. خُب توی
خانة مسلمان‌ها این‌‌طوری است. یک نفر چند تا میوه پوست می‌کند می‌دهد دست آقا،
آقا هم دعا می‌کند. همان‌جا به پدر شهید، مادر شهید، پسر شهید و یا همسر
شهید آن خوراکی را تقسیم می‌کنیم، همه یک قسمتی از این میوه می‌خورند که آقا
به آن دعا کرده. توی ارمنی‌ها هم همین کار را باید می‌کردیم؟ واقعاً
نمی‌دانستیم.

چایی آوردند، آقا خورد، آب‌میوه آوردند، آقا خورد، شیرینی آوردند، آقا
خورد. آقا حدود چهل دقیقه توی خانه ارمنی‌ها نشستند و با این‌ها صحبت کردند.
مثل بقیة جاها آقا فرمودند: عکس شهیدتان را من نمی‌بینم. عکس شهید عزیزمان
را بیاورید ببینم.

توی خانة مسلمان‌ها چهار تا عکس بزرگ شهید وجود دارد که توی هر اتاقی یکی
هست. می‌پریم و می‌آوریم. این‌ها رفتند آلبوم عکس‌شان را آوردند. آلبوم عکس هم
متأسفانه برای شب عروسی شهید بود. آلبوم را گذاشتند جلوی آقا. صفحة اول یک
عکس دوتایی. یادگاری فردین با دوستش گرفته بود آن وسط بود. آقا همین‌جوری
نگاه می‌کردند، شروع کردند به صحبت کردن، همین‌جوری صفحه‌ها را ورق می‌زدند تا
تمام شود. تمام که شد گفتند: خُب! عکس تکی شهید را ندارید؟

یک عکس تکی از شهید پیدا کردند و آوردند گذاشتند جلوی آقا. آقا شروع کردند
از شهید تعریف کردن. گفت: خُب! نحوة اسارت، نحوة شهادت اگر چیزی داشته به
من بگویید.

ما فهمیدیم نام این شهید بزرگوار، شهید «مانوکیان» است، به اندازة شهیدان
«بابایی»، «اردستانی» و «دوران» پرواز عملیاتی جنگی داشته است. هواپیمایش
F۱۴، بمب‌افکن رهگیر بوده و بالای صد سُرتی پرواز موفق در بغداد داشته.
هواپیمایش را توی دژ آهنی بغداد می‌زنند. شهید، هواپیما را تا آن‌جا که ممکن
است، اوج می‌دهد. هواپیما در اوج تا نقطة صفر خودش، که اتمسفر است بالا
می‌آید و بقیه‌اش را به‌سمت ایران سرازیر می‌شود. چهار تا موتور هواپیما منهدم
می‌شود. هواپیما لاشه‌اش توی خاک ایران می‌افتد، ولی چون دیگر سیستم برقی
هواپیما کار نمی‌کرده‌، نتوانسته ایجکت کند و نشد که چتر برای شهید کار کند.
هواپیما به زمین خورد و ایشان به شهادت رسید.

ارمنی‌ای بود که حتی حاضر نشد، لاشة هواپیمای جمهوری اسلامی به‌دست عراقی‌ها
بیافتد. آن خانواده، این فرزندشان است. این بزرگوار در نیروی هوایی مشهور
است. دربارة شهادتش و اخلاقش تعریف کردند.

مادر شهید گفت: امروز فهمیدم که علی(ع) کیست.

مادر شهید گفت: آقا! حالا که منزل ما هستید، من می‌توانم جمله‌ای به شما عرض
کنم؟

آقا گفت: بفرمایید، من آمدم این‌جا که حرف شما را بشنوم.

گفت: ما با شما از نظر فرهنگ دینی فاصله داریم، در روضه‌هایتان شرکت
می‌کنیم، ولی خیلی مواقع داخل نمی‌آییم. روز شهادت امام حسین(ع)، روز عاشورا
و تاسوعا به دسته‌های سینه‌زنی امام حسین(ع) شربت می‌دهیم. می‌آییم توی
دسته‌هایتان می‌نشینیم، ظرف یک‌بارمصرف می‌گیریم، که شما مشکل خوردن نداشته
باشید، چون ما توی ظرف آن‌ها آب نمی‌خوریم. توی مجالس شما شرکت می‌کنیم و
بعضی از حرف‌ها را می‌شنویم. من تا الآن نمی‌فهمیدم بعضی چیزها را.

می‌گفتند، در دین شما بانویی ـ که دختر پیامبر عظیم‌الشأن اسلام(ص) است ـ را
بین درودیوار گذاشته‌اند، سینه‌اش را سوراخ کرده‌اند. میخ، مسمار به سینه‌اش
خورده. نمی‌فهمیدم یعنی چی. می‌گفتند مسلمان‌ها یک رهبری داشتند به نام
علی(ع). دستش را بستند و در سه دورة ۲۵ ساله، حکومتش را غصب کردند.
نمی‌فهیمدم یعنی چی. گفتند، در ۲۵ سالی که حکومتش غصب شده بود، شغلش این
بود، آخر شب نان و خرما می‌گذاشت روی کولش می‌رفت خانه یتیم‌هایش. این را هم
نمی‌فهمیدم. ولی امروز فهمیدم که علی(ع) کیست.

امروز با ورود شما به منزل‌مان، با این همه گرفتاری‌ای که دارید، وقت
گذاشتید و به خانة منِ غیر دین خودتان تشریف آوردید. اُسقُف ما، کشیش محلة ما
به خانة ما نیامده است، شما رهبر مسلمین‌ هستید. من فهمیدم علی(ع) که خانة
یتیم‌هایش می‌رفت چه‌قدر بزرگ است.

از ورود آقای خامنه‌ای به منزلشان، به علی(ع) و ۲۵ سال حکومت غصب شده‌اش و
زهرا(س) پی برد. خُب! این برود مشهد، امام رضا(ع) شفایش نمی‌دهد؟

بعد از بازگشت حضرت آقا، پاسداران را توبیخ کردند
ما چهل دقیقه با این خانواده بودیم. عین چهل دقیقه،‌ به اندازة چند کتاب از
این‌ها درس گرفتیم. آقا در خانة ارامنه آب، چایی، شربت، شیرینی و میوه‌شان
را خورد. بعضی از دوست‌های ما نخوردند. کاتولیک‌تر از پاپ هم داریم دیگر.
رهبر نظام رفته خورده، پاسدار، من نوعی، نخوردم. حزب‌اللهی‌تر از آقا هستم
دیگر.

با آن‌ها خداحافظی کردیم و به‌سمت دفتر به‌راه افتادیم. وقتی رسیدیم آقا
فرمودند: این بچه‌ها را بگویید بیایند.

آمدند. گفتند: این کار احمقانه چه بود که شما کردید؟ ما مهمان این خانواده
بودیم. وقتی خانه‌شان رفتیم چرا غذایشان را نخوردید؟ این اهانت به این‌ها
محسوب می‌شود. نمی‌خواستید داخل نمی‌آمدید.



به نقل از وبلاگ در انتهای افق

برچسب‌ها: کریسمس, رهبر, ارمنی, شهیدارمنی